Aklın varsa başka bir akılla dost ol, görüş, danış! İki akılla birçok belalardan kurtulur, ayağını göklerin ta yücesine korsun! Hz. MEVLÂNÂ (ks)
Aklın, insanlara ayak kösteği(kayışı, zinciri) olunca o akıl, akıl değildir, yılan ve akreptir. Hz. MEVLÂNÂ (ks)
Aklın hassası, işin sonunu görmektir. Akıbeti görmeyen akıl, nefistir. Nefse(arzu ve kötü isteklere) mağlup olan akıl, nefis(kişinin kendisi, kişiliği) haline gelmiştir(Sonunu düşünmeyen, anlık heveslerle hareket eden akıl, nefsin esiri olmuş ve kendi işlevini yitirerek nefis seviyesine düşmüştür). Hz. MEVLÂNÂ (ks)
Akıllı o kişidir ki çekinilen belada dostların ölümünden ibret alır ve nerede, nasıl davranması gerektiğini bilir. Hz. MEVLÂNÂ (ks)
Akıllı kişi neticeyi önce görür, gafilse(dikkatsiz, habersiz, ihmalkâr, aymaz) sonunda. Hz. MEVLÂNÂ (ks)