M637-Müslüman, Müslümanların, elinden ve dilinden zarar görmediği kimsedir. Hz. MUHAMMED (S.A.V)- İ. Gazali, Kimyâ-i Saâdet -H, İmân, 4 , 5; Rikak, 36;M İmân, 64-65; D, Cihad, 2.
M636-Müslüman Müslüman’ın kardeşidir, ona hiyanet etmez, onu yalanlamaz, onu utandırmaz. Her Müslüman’ın diğer Müslüman’a ırzı, malı, kanı haramdır. Takva işte bunlardır. Bir kimseye, şer olarak, Müslüman kardeşini hor görmesi kâfîdir. Hz. MUHAMMED (S.A.V)-M. Nevevî .(1964). Riyâzü’s Sâlihîn, (Çev. K.Burslan, H. Erdem), Cilt-I, Sayfa:276, E. Hüreyre (r.a), Tirmizî.
M635-Müslüman’ın Müslüman üzerindeki hakkı altıdır. Bunlar: Karşılaştığın zaman ona selam ver, davet edilirsen git, nasihat isterse nasihat et, aksırır da Allah’a hamd ederse sen de ona “Allah sana rahmet etsin” de, hastalandığında hatırını sor, vefatında cenazesini teşyi (namazını kılıp kabre taşımaya yardımcı ol) et. Hz. MUHAMMED (S.A.V)-M. Nevevî.(1964). Riyâzü’s Sâlihîn, (Çev. K.Burslan, H. Erdem), Cilt-I, Sayfa:279, E. Hüreyre (r.a), Müslim.
M634-Münakaşadan, haklı olsa bile, vazgeçmedikçe kişinin imanı tamam olmaz. Hz. MUHAMMED (S.A.V)- İ. Gazali, Kimyâ-İ Saâdet, Sayfa:435.
M633-Münafık, iki sürü arasında gidip gelen şaşkın koyun gibidir. Bir o sürüye gider, bir bu sürüye! Hz. MUHAMMED (S.A.V)-Müslim, Sifâtü’l münâfıkîn, 17.
M632-Münafığın (arabozucu, bölücü, karıştırıcının) alâmeti üçtür: Söylerse yalan söyler, söz verirse sözünde durmaz, kendisine bir şey emanet edilirse hıyanet eder. Hz. MUHAMMED (S.A.V)-M. Nevevî.(1964). Riyâzü’s Sâlihîn, (Çev. K.Burslan, H. Erdem), Cilt-I, Sayfa:242, E. Hüreyre (r.a), Buhârî, Müslim.